Visie SHGM

Visie SHGM

DUURZAAMHEID:

De huurwoningen moeten uiterlijk in 2020 worden verduurzaamd naar een gemiddeld energielabel B (op grond van de convenant die corporaties met hun koepelorganisatie hebben gesloten en het SER energieakkoord ui 2013. Aangezien een groot aantal huurwoningen nog ver is verwijderd van dit niveau betekent dit, dat er in 4 jaar grote stappen zullen moeten worden gezet door de betrokken corporaties, die werkzaam zijn binnen de gemeente Geldrop-Mierlo. Een groot percentage zit namelijk nog in energielabel D en lager. Wij zijn er dan ook een grote voorstander van om te werken met een planning op complexniveau, waarbij kan worden gemonitord welke stappen per periode gezet zijn. Zo niet, dan dreigt de duurzaamheidsconvenant een fiasco te worden, met alle gevolgen van dien. Want niet alleen uit duurzaamheidoverwegingen, maar ook op grond van de betaalbaarheid van de woningen zou verduurzaming van de woningen een dwingende stap moeten zijn.

Bovendien zou gestart moeten worden met het aanwijzen van een aantal pilotprojecten waarbij , zo mogelijk gecombineerd met groot onderhoud, de woningen energetisch een beter energielabel zouden kunnen krijgen. Door de bewoners bij dit plan te betrekken en ook met eigen inbreng te laten komen (bijvoorbeeld met led-verlichting), kan het een voorbeeldproject worden voor omwonenden om ook iets aan energiebesparing te gaan doen.

Ook het stimuleren van nul-op-de-meter (huur)woningen zou meer prioriteit moeten krijgen.

SHGM is ook voor het integreren van zonnepanelen in de duurzaamheidsoperatie die voor ons ligt. Tot nu toe zijn corporaties te afwachtend opgetreden. De tijd van experimenteren is nu wel voorbij, laten we aan de slag gaan!

Duurzaamheid betreft overigens niet alleen energie, maar betreft ons hele woonmilieu. Daarbij speelt onder andere een rol:  het verantwoord gebruik van bouwmaterialen; het ontstaan van fijnstof door autoverkeer; vervuiling van het bodemwater door ongewenst bodemgebruik; het in de wijk houden van regenwater (bijvoorbeeld door aanleg van wadi’s) en het leef gedrag van haar bewoners. De principes van The Natural Step zouden consequent uitgangspunt van beleid moeten zijn.

OMVANG VAN DE SOCIALE WONINGVOORRAAD:

We maken ons ernstige zorgen over de alsmaar stijgende druk op de sociale woningvoorraad!

Door diverse oorzaken neemt de voorraad aan sociale woningen steeds af. Corporaties bouwen de laatste jaren geen nieuwbouw meer. Temeer omdat ze door de grote extra opgelegde belasting (in totaal 1,5 miljard), ook wel verhuurdersheffing genoemd, verplicht zijn om de tering naar de nering te zetten. In dat perspectief hebben diverse corporaties ook goedkope woningen verkocht. Ook zal er gewerkt moeten worden aan de alsmaar oplopende verkleining van de woningbezetting. Het opdelen van een woning voor gebruik door meerdere alleenstaanden is wellicht een optie. Veel alleenstaanden wonen in een te grote woning, maar doorstroming is amper mogelijk, omdat alternatieven ontbreken en ieder alternatief veel duurder uitvalt.

Nu al zijn er situaties waarbij mensen 6 jaar moeten wachten voor ze een huurwoning kunnen krijgen. De grote toestroom van mensen, die uit hun eigen woongebied werden verdreven door oorlogsgeweld of op zoek zijn naar meer geluk, veroorzaken ook nog eens een extra druk op de huurwoningmarkt. Daarom is het ook zaak om te zoeken naar alternatieven zoals het ombouwen van leegstaande kantoorpanden tot woningen. In iedere gemeente staan wel panden die al jaren en jaren leegstaan en waar geen uitzicht is op nieuw gebruik. Als dat niet actiever ter hand wordt genomen, ontstaan nog langer oplopende wachttijden en daardoor ongewenste spanningen binnen de samenleving.

LEEFBAARHIED/ VERSTEDELIJKING

Door het onlangs ingezette beleid om goedkope woningen alleen nog  te mogen toewijzen aan de minst verdienenden, los je alleen financieel wat op, maar krijg je een bijkomend, ongewenst sociaal probleem, namelijk een te eenzijdige, sociale opbouw in wijken. Daarmee ontstaat het risico van eenzijdige, armoedige achterstandswijken (Vogelaarwijken) die net een paar jaar geleden in grote steden (met veel geld) zijn opgelost.  Dat is slechts korte-termijn denken. Als gemeente zouden we dat niet (opnieuw) moeten willen veroorzaken en dus adviseren wij  een beleid om dit zoveel als mogelijk tegen te gaan. Ook de toewijzing van huurwoningen aan vergunninghouders speelt daarbij een rol. Zonder enige sturing krijg je wijken met een oververtegenwoordiging van mensen met een allochtone afkomst. Het kan toevallig goed uitpakken, maar er zijn bewijzen genoeg, dat dit ongewenste situaties in de hand werkt. Wij adviseren daarom beleid, wat niet alleen zoekt naar de goedkoopste oplossing, maar waarbij je verstandig omgaat met sociale factoren met oog op de toekomst van alle betrokken bewoners.

Verder zijn we tegenstander van het steeds verder verdichten van woonwijken door het dichtbouwen van alle plekjes die nog braak liggen. Dit kan leiden tot een niet gewenste verdere verstedelijking, waarbij noch groen, noch speelplekken voor de kinderen overblijven. Speelplekken (ook Cruijffcourts) zijn essentieel voor de ontspanning voor de kinderen. Inbreidingslocaties zouden om deze reden, tevoren secuur getoetst moeten worden. Graag willen wij betrokken worden bij leefbaarheid en andere sociale aspecten van woonwijken.

RECHT OP VRIJE VESTIGING IN WELKE GEMEENTE JE OOK WIL:

Op grond van de nieuwe Huisvestingswet van 2014 mogen bewoners vrij gaan wonen waar men maar wil. Vandaar dat ook een gezamenlijk inschrijfportaal is verwezenlijkt. Door de toenemende schaarste van huurwoningen kan daarmee de druk op de huurmarkt plaatselijk nog extra toenemen. Omdat er in Geldrop-Mierlo tot 2030, naar verwachting, nog geen sprake van krimp is, zal de gemeente extra kwetsbaar blijven. In de systematiek van de toewijzing zal daar toch rekening mee moeten kunnen worden gehouden. Er is alleen een (tijdelijke) verschuiving te zien tussen een aantal leeftijdsgroepen. Woningen zullen dus zoveel mogelijk leeftijdsbestendig, aanpasbaar moeten worden gebouwd c.q. verbouwd.

JONGEREN-HUISVESTING:

De startende jeugd heeft te maken met tijdelijke contracten en zelfs met nul-urencontracten en heeft daarom financieel niet veel reserve en weinig zicht op vaste banen. Er zijn relatief veel te weinig huurwoningen binnen de gemeente Geldrop-Mierlo die geschikt zijn, puur voor jongerenhuisvesting. (huisvesting, die betaalbaar is voor de jeugd) In Eindhoven heeft men pogingen gedaan om daarvoor eengezinswoningen op te delen. Wellicht dat dit oplossingsrichtingen biedt.

WOON-ZORG WONINGEN:

In het kader van het langer zelfstandig moeten blijven wonen en de decentralisatie van de zorg is het van enorm belang, dat de (huur)woningen ook toegankelijk zijn voor hun bejaarde bewoners. Qua toegankelijkheid is een splitsing aan te brengen in woningen die geschikt voor mensen met een wandelstok, met een scootmobiel, met een rollator en met een rolstoel. Mensen blijven ook graag zo lang mogelijk, in hun vertrouwde omgeving wonen. Woningen zouden daarom ook voor meer generaties geschikt (gemaakt) moeten zijn. En de gemeenschap zou open moeten staan voor financiering van het zo nodig aanpassen van de woning, bijvoorbeeld door de woning te voorzien van  een stoellift.

REGIONALE WOONVISIE:

We ondersteunen de mogelijkheden daar waar het gaat om geen onnodig geld over de balk te gooien. Afstemming en samenwerking kan tevens tot gezamenlijk oplossingen leiden, die anders onbetaalbaar zouden zijn. Het mag evenwel niet zo zijn, dat bewoners die een gemeente zijn opgegroeid, gedwongen zouden worden om zich elders te gaan huisvesten. Dat gaat ons te ver.